Onze collectieve geschiedenis in Nederland

22dbf369 7c66 454b 9ccd d510c9e428d3
Bestel nu
22dbf369 7c66 454b 9ccd d510c9e428d3
Bestel nu
Contact ons

Auteur: 50jaaronafhankelijkheidvansuriname

De boekpresentatie en de opening van de fototentoonstelling ´50 jaar Onafhankelijkheid van Suriname´ in Den Haag was een groot succes.

25e6d632 bf1e 45f3 8512 3736e1307e10

De feestelijke boekpresentatie en de opening van de fototentoonstelling 50 jaar Onafhankelijkheid van Suriname trokken in Den Haag een warm en betrokken publiek. Al meer dan twee jaar werkt een bevlogen team van de werkgroep 50 jaar Onafhankelijkheid van Suriname, onder leiding van Sahin Yildirim, aan dit multidisciplinaire project. Wat ooit begon als een droom, […]

Groepswandeling: 50 Jaar Onafhankelijkheid van Suriname.

Groepswandeling 50 jaar Onafhankelijkheid van Suriname 02

Op donderdag 27 november organiseert Atlas Cultureel Centrum samen met Frank Kanhai een bijzondere groepswandeling in Den Haag, ter ere van 50 jaar onafhankelijkheid van Suriname.Samen met 50 deelnemers lopen we voor vrijheid, verbondenheid en trots. 📍 Verzamelplaats:Gemeente Den Haag – Spui 70, 2511 CB Den Haag 🕓 Programma• 16.30 uur – Verzamelen bij de […]

Open gesprek over identiteit, vrijheid en toekomst op De Haagse Hogeschool

Ambassadeur Suriname

Op 25 november 2025 vieren we een mijlpaal: precies 50 jaar onafhankelijkheid van Suriname (Srefidensi). Ter gelegenheid hiervan organiseren we samen met De Haagse Hogeschool / The Hague University of Applied Sciences een open gesprek over drie universele thema’s: identiteit, vrijheid en toekomst. Samen reflecteren we op wat onafhankelijkheid vandaag de dag betekent. De heer […]

10 december 2025: Symposium over de lange geschiedenis van Suriname en Nederland

Atlas Cultureel Centrum in Den Haag organiseert, samen met haar partners in Rotterdam (Theater Zuidplein, Bibliotheek Rotterdam, Gedeeld Verleden Gezamenlijke Toekomst en Oxford Academy), op 10 december 2025 van 19.00 tot 22.00 uur een symposium. In vier korte lezingen belichten we de lange geschiedenis van Suriname en Nederland. De lezingen vinden plaats in het gebouw […]

Van de rivieren van Suriname naar Nederland: Het inspirerende pad van Reinier Artist

Renier

Achttien dagen. Zó lang duurde de bootreis van de COTTICA waarmee Reinier Artist vanuit Suriname naar Nederland vertrok. Een reis die symbool staat voor doorzettingsvermogen, nieuwsgierigheid en de wil om verschil te maken. Als zoon van de rivieren Saramacca en Coesewijne leerde Reinier al jong verantwoordelijkheid dragen. Waar velen voor de makkelijkste weg kozen, besloot […]

27 november 2025: Groepswandeling ’50 Jaar Onafhankelijkheid van Suriname’

Op donderdag 27 november organiseert Atlas Cultureel Centrum samen met Frank Kanhai een bijzondere groepswandeling in Den Haag, ter ere van 50 jaar onafhankelijkheid van Suriname.Samen met 50 deelnemers lopen we voor vrijheid, verbondenheid en trots. 📍 Verzamelplaats:Gemeente Den Haag – Spui 70, 2511 CB Den Haag 🕓 Programma• 16.30 uur – Verzamelen bij de […]

Symposium: De lange geschiedenis van Suriname en Nederland

opzet flyer symposium in Rotterdam Zuidplein VOORKANT

Atlas Cultureel Centrum in Den Haag organiseert, samen met haar partners in Rotterdam (Theater Zuidplein, Bibliotheek Rotterdam, Gedeeld Verleden Gezamenlijke Toekomst en Oxford Academy), op 10 december 2025 van 19.00 tot 22.00 uur een symposium. In vier korte lezingen belichten we de lange geschiedenis van Suriname en Nederland. De lezingen vinden plaats in het gebouw […]

25 november 2025: Open gesprek over identiteit, vrijheid en toekomst

Op 25 november 2025 vieren we een mijlpaal: precies 50 jaar onafhankelijkheid van Suriname (Srefidensi). Ter gelegenheid hiervan organiseren we samen met De Haagse Hogeschool / The Hague University of Applied Sciences een open gesprek over drie universele thema’s: identiteit, vrijheid en toekomst. Samen reflecteren we op wat onafhankelijkheid vandaag de dag betekent. De heer […]

Marokko

Mohamedi El Banihiati naar de Bemuurde Weerd voor een ontmoeting

Met een groot pak onder de arm komt Mohamedi El Banihiati naar de Bemuurde Weerd voor een ontmoeting met zijn oude werkgevers Arnold en John Schat van bakkerij Do Schat. Samen kijken ze naar een filmfragment over de bakkerij in het begin van de jaren zeventig, toen daar veel gastarbeiders werkten. El Banihiati was hun eerste buitenlandse werknemer.

Leuke herinneringen worden opgehaald. Hoe hij begon als schoonmaker, al snel in de bakkerij gebak stond te maken en een eigen wijk kreeg om brood te bezorgen. El Banihiati vond bij hen niet alleen een baan, maar kon ook wonen boven de zaak. Een schilderij “de bakkerij” van Anton Pieck, dat daar hing heeft hij al die jaren bewaard. Hij wil het nu weer terug geven aan de familie Schat.

Turkije

Van arbeider tot politicus

Necati Genç (1932, Gümüşhane) werkte als medisch officier in Turkije. Tijdens zijn dienstplicht in Erzurum won hij medailles met skiwedstrijden. Zijn vader werkte als ambtenaar bij een postkantoor. Hij wilde graag studeren, maar kon geen studiebeurs krijgen. In Ankara volgde hij een vierjarige medische opleiding.

De avontuurlijke Necati Genç is waarschijnlijk de allereerste Turkse migrant in Nederland. Hij kwam in 1959 in Nederland wonen nadat hij vier jaar met een vrachtschip landmijnen naar Amerika, Canada, Engeland en Duitsland had gebracht. Genç was bovendien de eerste Turkse tolk en maatschappelijk medewerker in Nederland.

19 november 2025: Feestelijke opening expositie 50 jaar onafhankelijkheid van Suriname in Den Haag

Gastarbeiders uit Griekenland

Met de komst van Griekse gastarbeiders in de jaren zestig begon de Griekse gemeenschap pas echt te groeien. In 1966 sloten de Nederlandse en Griekse regering een wervingsverdrag, waarna Nederlandse bedrijven in Griekenland arbeiders konden werven. In de praktijk gebeurde dat overigens al vanaf 1961. Bedrijven zoals de Staatsmijnen, Royal Sphinx (Maastricht), de garenspinnerij NYMA (Nijmegen) en De Vries Robbé (Gorinchem) trokken toen op eigen initiatief naar Griekenland. Bovendien hadden België (1957) en Duitsland (1960) al eerder een officieel verdrag getekend, waardoor er ook een migratie van Grieken uit die landen naar Nederland op gang kwam. Wanneer het werk in de Belgische mijnen te zwaar werd, zocht men vlak over de grens naar betere omstandigheden.

Een grote concentratie Grieken ontstond in Utrecht, waar zij naar verhouding oververtegenwoordigd zijn. In de loop van de jaren zeventig openden de eerste Griekse restaurants hun deuren. Het land werd steeds populairder als vakantiebestemming, wat hun populariteit in Nederland deed toenemen.De meerderheid van de Grieken in Nederland komt uit de noordelijke gebieden Macedonië en Tracië. Alleen in de havenstad Rotterdam wonen ook Grieken van de eilanden en van de Peloponnesos. In de jaren zestig steeg het aantal Grieken door de arbeidsmigratie, totdat de oliecrisis daar een eind aan maakte.

Vanwege de toetreding van Griekenland tot de EU (1981) konden Grieken vanaf 1988 gebruikmaken van het vrije arbeidsverkeer van werknemers. Als gevolg daarvan neemt hun aantal in Nederland vanaf het einde van de jaren tachtig weer toe. In 2010 woonden er 14.241 Grieken in Nederland.

Algerije

Van arbeider tot politicus

Gino Scalzo gaat in 1963 aan de slag in de Nederlandse Kabelfabriek (N.K.F.) in Delft. Zijn broer werkt daar dan al.
Gino wordt op 26 april 1941 in de provincie Palermo op Sicilië geboren. Zijn vader heeft een boerenbedrijf. Als jonge man werkt Gino in de boerderij en in de bouw. Hij komt in Delft terecht na een moeilijke periode van werk en verblijf in Zwitserland en Duitsland.

Scalzo heeft zich op politiek en sociaal front altijd ingezet voor de zwakkeren in de samenleving, niet alleen voor migrantengroepen. Als in 1986 migranten voor de gemeenteraad mogen stemmen, wordt hij gevraagd zich kandidaat te stellen. Hij twijfelt. Hij heeft een voltijdbaan bij de NKF en daarnaast is hij landelijk voorzitter van de FILEF (Federazione Italiani Emigrati e Famiglie), lid van de Districtsraad en de Bondsraad, voorzitter van de bedrijfsledengroep FNV, lid van het landelijke adviesorgaan voor minderheden van de Industriebond en lid van de Commissie etnische groepen.

Daarnaast zit hij in een commissie die het partijbestuur en Tweede Kamerleden van de PvdA adviseert en in de begeleidingscommissie van de Sociale Raadslieden, een adviesorgaan van B&W in Delft.
Na 14 jaar raadslid te zijn geweest en met de komst van zijn eerste kleinkind in 2000, stopt Scalzo met het gemeenteraadswerk. Tot op de dag van vandaag is hij maatschappelijk betrokken.

Italie

Van arbeider tot politicus

Gino Scalzo gaat in 1963 aan de slag in de Nederlandse Kabelfabriek (N.K.F.) in Delft. Zijn broer werkt daar dan al.
Gino wordt op 26 april 1941 in de provincie Palermo op Sicilië geboren. Zijn vader heeft een boerenbedrijf. Als jonge man werkt Gino in de boerderij en in de bouw. Hij komt in Delft terecht na een moeilijke periode van werk en verblijf in Zwitserland en Duitsland.

Scalzo heeft zich op politiek en sociaal front altijd ingezet voor de zwakkeren in de samenleving, niet alleen voor migrantengroepen. Als in 1986 migranten voor de gemeenteraad mogen stemmen, wordt hij gevraagd zich kandidaat te stellen. Hij twijfelt. Hij heeft een voltijdbaan bij de NKF en daarnaast is hij landelijk voorzitter van de FILEF (Federazione Italiani Emigrati e Famiglie), lid van de Districtsraad en de Bondsraad, voorzitter van de bedrijfsledengroep FNV, lid van het landelijke adviesorgaan voor minderheden van de Industriebond en lid van de Commissie etnische groepen.

Daarnaast zit hij in een commissie die het partijbestuur en Tweede Kamerleden van de PvdA adviseert en in de begeleidingscommissie van de Sociale Raadslieden, een adviesorgaan van B&W in Delft.
Na 14 jaar raadslid te zijn geweest en met de komst van zijn eerste kleinkind in 2000, stopt Scalzo met het gemeenteraadswerk. Tot op de dag van vandaag is hij maatschappelijk betrokken.

Spanje

Spaanse arbeiders 50 jaar in Nederland

Vanaf de jaren ’50 kwamen de eerste gastarbeiders uit Spanje naar Nederland. De Spaanse migranten kwamen vanwege economische redenen maar bij een flink aantal speelde ook politieke redenen een rol. De meesten gingen naar Frankrijk, maar spoedig waren zij ook in Nederland te vinden. Daar werden zij vooral door grote bedrijven geworven, zoals Hoogovens vanaf 1958, in de mijnen, bij Philips Eindhoven, de Twentse textielindustrie, in de Rotterdamse havens en bij de Demka in Utrecht.

Het Franco-regime

In Spanje had Franco met zijn fascistische Falange-beweging zich stevig gevestigd. Hij werd actief gesteund door de Rooms-katholieke kerk. In de context van van de Koude Oorlog streed Spanje ook tegen het communisme. Er werden vier belangrijke Amerikaanse militaire bases in Spanje gevestigd. In feite was deze dictatuur hiermee een soort lid van de NATO. Op het einde van zijn regime probeerde Franco zijn steeds minder populaire bewind te redden. Onder meer door prins Juan-Carlos als zijn opvolger aan te wijzen. Dat kon omdat de monarchie nooit officieel was afgeschaft. De prins kreeg inderdaad de macht na de dood van de dictator in 1975, maar het pakte anders uit dan voorzien. Spanje werd namelijk snel een democratie in de vorm van een constitutionele monarchie. Tien jaar later sloot het land zich aan bij de EEG.